Lene Grooten

'Tijdens het derde jaar van mijn studie Nederlandse Taal en Cultuur was ik lid van de IDEE commissie (de commissie binnen de VU die de introductieweek organiseert). Ik was verantwoordelijk voor het 'cultureel avondprogramma' voor 1700 nieuwe studenten. Ik boekte voorstellingen en regelde theaters. Ik kwam daardoor in contact met mensen van Theatercombinatie Bellevue/Nieuwe de la Mar (nu Theater Bellevue). Zij vroegen mij stage bij hen te komen lopen. Ik had al mijn hele leven een grote liefde voor theater dus dit was een schot in de roos. Ik schreef tijdens mijn stage de seizoensbrochure van het theater en deed onderzoek naar het schrijven van wervende teksten.
Na 5 jaar studeren, studeerde ik in 2004 af op jeugdliteratuur (moderne bewerkingen van sprookjes in postmodern perspectief) en kon direct aan de slag op de publiciteitsafdeling bij mijn eerdere stageplek de theatercombinatie. Na een jaar ging ik daar weg, vanwege het sluiten van het Nieuwe de la Mar Theater. Ik vond toen een baan als publiciteitsmedewerker bij jeugdtheatergezelschap Huis aan de Amstel (nu Toneelmakerij), een ultieme plek omdat mijn liefde voor jeugdliteratuur en theater hier samenkwamen. In de tijd dat ik bij Huis aan de Amstel werkte, volgde ik een aantal cursussen op het gebied van marketing.

Na twee jaar werd ik via mijn scriptiebegeleider Ena Jansen gevraagd voor een baan in een uitgeverij en ik besloot over te stappen. Helaas bleek deze stap niet de juiste, het theater bleek me teveel in het bloed zijn te zitten en ik miste de sfeer en de mensen. Dat was een lastige periode vol twijfel en ik besloot vrij snel om mijn baan in de uitgeverij op te zeggen. Ik had inmiddels veel contacten in de theaterwereld en al eerder bedacht dat ik wellicht wilde gaan freelancen. Dit was het moment: op een donderdagavond (maart 2008) ben ik na mijn werk naar de Kamer van Koophandel gefietst en heb ik me ingeschreven als eenmanszaak op het gebied van pr/marketing. Sinds die dag heb ik geen dag zonder werk gezeten. De eerste twee jaar deed ik het alleen en sinds kort ben ik met twee andere vrouwen een maatschap begonnen: Bureau tamtam. We hebben ons kantoor in de Jordaan en hebben veel klanten in de kunstwereld (zie www.bureautamtam.nl). Het is een druk bestaan met veel aan mijn hoofd maar heel erg leerzaam. Mijn droom is om ooit directeur te worden van Jeugdtheater de Krakeling, wat mij betreft de leukste plek van Amsterdam. Ook zou ik ook heel graag ooit willen promoveren op jeugdliteratuur en nog graag Theaterwetenschappen studeren.